Stap voor stap komt deze site in een nieuwe jas weer on-line. Links vindt u de rubrieken.
Nu werkend is: t/m Muziek - Algemeen . www.audio-muziek.nl |
|||||
Rubriekenmuziek opera/operette portretten audio/video boeken | Actueel ArchiefRijke muziekoogst rond Kerst en Jaarwisseling 2005/06© Jan de Kruijff, 4 januari 2006 Bij al het gesomber over de dreigende teloorgang van de ‘hoge cultuur’ en de afbraak van het Nederlandse klassieke muziekleven, is er gelukkig soms ook aanleiding tot bevredigende vaststellingen. Neem de laatste tien dagen rond Kerstmis en de jaarwisseling 2005/6. Wie goed oplette, selecteerde en wat eigen initiatief nam kon bijvoorbeeld in de huiskamer of de concertzaal van de volgende, lang niet volledige selectie genieten. Als (o.a. tengevolge van de povere geluidskwaliteit) radioabstinent weet ik niet wat zich op de diverse zenders met klassieke muziek afspeelde tussen Kerstmis en Nieuwjaar, maar met niet teveel zappen had juist de tv die dagen verrassend veel te bieden. Ik noem maar wat programma’s die mijn aandacht trokken: de traditionele ‘Carols from King’s’ op BBC 2, Noel met het Collegium vocale op België 2 en de opening van het Mozart-jaar in de Milanese Scala met Idomeneo op Arte de vierentwintigste, Bellini’s opera Norma van de Nederlandse opera op Nederland 3, cantates uit Bachs Weihnachtsoratorium op het ZDF, de Kerstmatinee van het Concertgebouworkest (waarover aanstonds meer) op Ned. 2, het ballet Sylvia van Delibes op BBC 2 en Charpentiers Pastorale de Noël op Arte tijdens Eerste Kerstdag met tussendoor Vivaldi’s Vier jaargetijden door Janine Jansen van de Decca dvd 982.682-8. Tweede Kerstdag meer dvd moois: Beethovens vierde en zevende symfonie door het Concertgebouworkest onder leiding van Carlos Kleiber (van Philips 070-100-9). De dertigste Lehárs operette Die lustige Witwe op BBC 2, de eenendertigste het oudejaarsavondconcert op ZDF van de Berliner Philharmoniker onder Simon Rattle dat vooruitliep op het Mozart-jaar 2006. Nieuwjaarsdag bood natuurlijk het traditionele Eurovisie Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen, ditmaal met als gids Mariss Jansons. Een ondanks wat curieuze opgravingen weinig spannend, nogal sleets vertoon. Interessanter was het om 12:20 beginnende Nieuwjaarsconcert uit het La Fenice theater in Venetië met Italiaans operarepertoire. Het Nieuwjaarsconcert op Ned. 3 van het Nederlands Blazersensemble had mooie, interessante en verrassende momenten, maar bood ook veel onbelangrijks dat er met de haren was bijgesleept en wat veel gedogen vergde. Fijn daarentegen de heruitzending van Tsjajkovski’s Notenkraker door het Nationaal ballet, ook Ned. 3. Terugkomend op de Kerstmatinee uit het Concertgebouw. Rare programmering ditmaal. Bernsteins Chichester psalms ging in de versie voor groot orkest en gemengd koor met een jongenssopraan als solist; een werk dat met de tijd aan zeggingskracht inboet in tegenstelling tot Poulencs Gloria dat in vergelijking een meesterwerk is en blijft. Het pianoconcert van Gershwin was er enigszins met de haren bijgesleept. Solist Thibaudet speelde koeltjes en met de juiste freewheeling jazzy geest waardoor het werk een uitgesproken rapsodisch karakter kreeg; de begeleiding was formeler maar sluitend en Peter Masseurs droeg een fraaie trompetsolo bij. Maar wat me haast nog meer opviel was de matige geluidskwaliteit (ik beluister tv muziekprogramma’s altijd via mijn muziekinstallatie): erg globaal, vlak met te weinig dynamiek en een vaak rare balans waardoor de ene solo wel doorkomt, de andere alleen zichtbaar is. Gek: dat is hetzelfde bezwaar dat ik tegen de ‘Concertgebouworkest live’ opnamen hebben. Kunnen de technici niet beter? Iemand als Volker Straus leverde in 1983 bij dat ook ‘live’ concert van Carlos Kleiber een heel wat mooier, evenwichtiger prestatie. En dan waren er de zaaloptredens, natuurlijk helemaal echt ‘live’ als je er in Vredenburg bij zit. Haast nog meer fijne verrassingen, want wanneer hoor je het Octet van Jean Françaix of de Rapsodie nègre van Poulenc in natura? Behalve de strijkers van het Janine Jansen clubje waren er ook eersterangs blazers bij betrokken: Marieke Schneemann (fluit), Pauline Oostenrijk (hobo), Lars Wouters van den Oudenwater (klarinet), Gustavo Núnez (fagot) en Ron Schaper (hoorn). Heel fijn! Nog leuker werd het toen zich een harmonium, een pianist, een slagwerker en een op kinderen ingestelde verteller (Joep Onderdelinden) bij dat gezelschap voegden om Prokofjevs Peter en de wolf in een door Bob Zimmerman onlangs gereduceerde instrumentale bezetting te spelen: iets om te onthouden, zo’n tot een groepje van 14 herleide club, goed dienlijk voor jeugdconcerten. Het resultaat was intiemer en geanimeerder dan bij de meer traditionele aanpak. De inmiddels 1 en 5 januari door de AVRO op Radio 4 uitgezonden drie avondconcerten boden ook de nodige verrassingen. Natuurlijk was er veel Sjostakovitsj: het bekende achtste strijkkwartet, het pianokwintet, de beide pianotrio’s, een tiental door Dmitri Tziganov voor piano en viool bewerkte Préludes op 34 en een vijftal door Levon Atovman bewerkte filmmuziekjes voor 2 violen en piano. Verder klonken het rudimentaire pianokwartet van Mahler, Schumanns pianokwartet in Es, Beethovens vierde vioolsonate, het tweede strijkkwintet van Mendelssohn en als uitsmijter Tsjajkovski’s Souvenir de Florence. Mischa Maisky verraste met zijn dochter Lily in bewerkingen voor cello en piano van Brahms en Rachmaninov. De stuwende kracht achter het geheel was letterlijk en figuurlijk Janine Jansen die de wisselende bezettingen in haar speelvreugde en enthousiasme meesleurde. Knap wat al die ad hoc ensembles in zo korte tijd tot stand brachten. Dat achtste kwartet van Sjostakovitsj bijvoorbeeld heb ik nog nooit door een vast, professioneel kwartet zo overtuigend, zo pakkend horen uitvoeren of het zou bij Gidon Kremer en de Hagens – ook ad hoc - in de jaren tachtig in Lockenhaus moeten zijn geweest. Natuurlijk veel meer op: de stille kracht van pianist Itamar Golan die prachtige dingen deed, de belangrijke, mooie maar onopvallende inbreng van Janines vriend Julian Rachlin, het verschil tussen de emotionele, haast opdringerige, melancholieke Slavische celloschool van Maisky en de lichtere, heldere, virtuoze en temperamentvolle Franse stijl van de jonge Belgische Marie Hallynck. Terugkomend op Janine: een bewonderenswaardige alleskunner voor wie geen enkel technisch probleem bestaat, iemand die intens muzikaal is en tomeloos enthousiast. Zo enthousiast en meeslepend dat het toch misschien wel eens nuttig zou kunnen zijn om een coach in de arm te nemen om ervoor te zorgen dat het musiceren wat meer structuur en dieptewerking krijgt. Alsof dat nog niet genoeg was, trad kort na Nieuwjaar een ongewoon trio in Vredenburg op: piano (Frank Braley), altviool (Gérard Caussé) en klarinet (Paul Meyer). Meer verrassingen, want wanneer hoort men behalve op voorspeelavonden in een conservatorium Mozarts Kegelstatt trio, Schumanns Fantasiestücke en Märchenbilder plus de 8 Stücke van Bruch? Laatstgenoemd werk dat ik nauwelijks kende, noopte me tot een gang naar de cd winkel, waar ik inderdaad een Apex heruitgave van een Erato opname uit 1988 vond met dezelfde Paul Meyer en Gérard Caussé, alleen met François-René Duchable als pianist. Goed genoeg voor een afzonderlijke recensie. terug naar index van Actueel Archief |
Sponsors:
U mag gerust doneren.
Advertenties:
|
|||
|
|
|||||
|
U mag gerust doneren.
|
||||